een paar plaatsen verder
21 november 2012 - Greymouth, Nieuw-Zeeland
We waren gebleven bij Hamilton. Laatst werd me gevraagd of Hamilton een bezoekje waard is of niet. En hoewel van te voren werd gezegd van niet, ik denk dat 1 nachtje zeker wel te doen is. Op een mooie dag kan je wandelen, wandelen en wandelen. Dat is dan ook wat we gedaan hebben. Langs de rivier door een soort bos met veel verschillende bloemen en vogels, dat was zeer aangenaam. Zo kon ik de verschillende functies op mijn camera ook even testen, en ik moet zeggen. Hij diet het goed :) we aten wat in de Irish Pub, en gingen toen terug naar de hostel.
De bolgende dag gingen we naar Raglan. Een geweldig surfersplaatsje, als we de buschauffeur Muesli moesten geloven. En ja, het strand was geweldig, en d golven waren zeker gesschikt. Ik Wilde dus twee nachten blijven, zodat ik de volgende dag kon leren surfen, maar toen ik later de straybus wilde boeken kon ik niets anders dan de volgende dag vertrekken. Dus helaas geen surfen. Met de straygroep gingen we fish en chips eten in de stad, waar blijkbaar een hele beroemde surfer op dat moment ook zijn fish en chips at. De naam ben ik vergeten maar ik weet wel dat hij een groene pet op had. Ringt er nu een belletje?
De volgende dag vertrokken we naar een plaatsje waarvan ik de naam niet weet, maar de 'hostel' was heel speciaal. Genaamd uncle Boy, en hey was in d middle of nowhere. Hier kregen we de Maori expierience die ons beloofd was.
Uncle Boy vertelde ons wat we vooral niet moesten doen. En dat was lachen. Hij zei ook dat het een beetje intimiderend kon zijn.
De maori mensen zouden dus hun wlkomst optreden voor ons doen. Net als de haka van de rugby spelers.
En nu, ik begon maar gewoon tenen, ogen en handen te tellen om er zeker van te zijn dat ik niet begon te lachen. En na dat overleefd te hebben gingen de dames een damesdans leren en de jongens de haka. Dat was me wel een ervaring. Heel gezellig ook :)
Onderweg naar uncle Boy's place gingen we naar de glowwormcaves in waitomo. Briljant hoe zulke kleine sliertjes die zichzelf wormen mogen noemen een hele grot kunnen oplichten, maar voor een foto geen puntje blauw laten zien...
Volgende keer begin ik over Taupo, want ik wordt gek van het typen op mobiel :)
De bolgende dag gingen we naar Raglan. Een geweldig surfersplaatsje, als we de buschauffeur Muesli moesten geloven. En ja, het strand was geweldig, en d golven waren zeker gesschikt. Ik Wilde dus twee nachten blijven, zodat ik de volgende dag kon leren surfen, maar toen ik later de straybus wilde boeken kon ik niets anders dan de volgende dag vertrekken. Dus helaas geen surfen. Met de straygroep gingen we fish en chips eten in de stad, waar blijkbaar een hele beroemde surfer op dat moment ook zijn fish en chips at. De naam ben ik vergeten maar ik weet wel dat hij een groene pet op had. Ringt er nu een belletje?
De volgende dag vertrokken we naar een plaatsje waarvan ik de naam niet weet, maar de 'hostel' was heel speciaal. Genaamd uncle Boy, en hey was in d middle of nowhere. Hier kregen we de Maori expierience die ons beloofd was.
Uncle Boy vertelde ons wat we vooral niet moesten doen. En dat was lachen. Hij zei ook dat het een beetje intimiderend kon zijn.
De maori mensen zouden dus hun wlkomst optreden voor ons doen. Net als de haka van de rugby spelers.
En nu, ik begon maar gewoon tenen, ogen en handen te tellen om er zeker van te zijn dat ik niet begon te lachen. En na dat overleefd te hebben gingen de dames een damesdans leren en de jongens de haka. Dat was me wel een ervaring. Heel gezellig ook :)
Onderweg naar uncle Boy's place gingen we naar de glowwormcaves in waitomo. Briljant hoe zulke kleine sliertjes die zichzelf wormen mogen noemen een hele grot kunnen oplichten, maar voor een foto geen puntje blauw laten zien...
Volgende keer begin ik over Taupo, want ik wordt gek van het typen op mobiel :)
