Een tweedaagse Mekongtrip for 7 personen.
29 oktober 2012 - Bangkok, Thailand
En zo vertrokken we op 4 oktober om 8 uur 's ochtends naar de boot. De boten hadden we al gezien. Dus we dachten dat we zo'n grote schuit wel moesten delen met anderen. Maar dit was verkeerd gedacht.
Deze boot van ongeveer 20 meter of 25 meter Lang en drie meter breed moest plaats bieden aan 7 van ons. Vijf reizigers en twee tourgidsen. Plaats zat dus. En hoewel de meesten meteen een plek vonden om verder te slapen, besloot ik om even in alle stilte van het uitzicht te genieten.
Bomen, bergen, stranden, vissers - veel variatie was er niet. Maargoed, elke boom is anders, de ene berg is de andere niet en op elk strand staan andere vissers. Na een Klein uur had ik het wel gezien, de afwezigheid van krokodillen in het water, af en toe een waterbuffalo aan de kant en veel kleine kinderen die aan het zwemmen waren, ze hielden mijn aandacht niet. Dus besloot ik in mijn reisdagboek te schrijven. Want toen al liep ik achter. Met de fotos erbij schreef ik eerst de steekwoorden op, zodat het in ieder geval compleet was. Maar ook dit hield ik niet vol. Tijd voor eten. Het was inmiddels 12 uur en iedereen was wakker. De Buddhacave hadden we overgeslagen aangezien iedereen sliep, en van slapen wordt je hongerig. De fried rice met porc ging er dus wel in, ook bij mij.
Na de lunch gingen we kaarten en wat leuke spelletjes doen met de Laose gids. Hoewel, gids... Veel heeft hij niet verteld. Je kon wel om hem lachen, dat dan weer wel.
Veel verandering was er die dag niet. Veel geteut, wat gelach, veel geschrijf en vooral afwachtend op de plek waar we zouden slapen. En op de tropische storm na gebeurde er niet veel spectaculairs buiten de boot.
In de avond, rond een uur of acht kwamen we aan in Pakbeng. Een dorpje aan de Mekong en een vaste stopplaats voor boten die van Laos naar Thailand of andersom gaan. Het hotel was een groepje bungalows. Gemaakt op palen. Dus mocht het water onverwachts twintig meter stijgen, wij waren veilig. Het was echt prachtig.
Als avondmaal aten we bij een Indiase, indische, iets met India, -se plek. Daar bestelden we ook lunch voor de volgende dag op de boot, want het ontbijt hadden we bij de bungalow besteld. Na het eten gingen we naar de enige bar in de stad, en heel verassend, leuk was het er niet. Niet echt. Een welkomstdrankje om ons te laten blijven, en daarna hetzelfde als traktatie van de Laose gids. De muziek tja, veel te klagen. Dezelfde nummers, vijf minuten pauzes ertussen... Voor mij geen succes. Dus al gauw hadden wij het wel gezien. Op naar de bungalow :)
De volgende dag vertrokken we om 6 uur met de boot. En dus was het eerste op de agenda: slapen. En voor twee uur meer was ik in dromeland. Daarna volgde hetzelfde ritueel als voorgaande dag. Spelletjes, teuten, slapen, eten. Tot ongeveer 1 uur. We gingen voor sinterklaas spelen!
Het was een heel klein dorp met veel jonge kinderen, huizen op palen en uitgemergelde honden. Alle zeepjes, kammen, tandpastas, tandenborstels, shampoo, wattenstaafjes, douchekapjes van de hotels, shirts die we niet meer wilden dragen, etc etc gaven we aan deze mensen. En a gaf je een kind iets, kwamen er vijf bij om gelukkig gemaakt te worden. Het gaf een geweldig gevoel.
De Laose gids legde het een en ander uit over het leven in zo'n dorp, en toen terug naar de boot. Terug naar het ritueel :)
Rond 5 kwamen we aan bij de grens. Rechts was Laos, links was Thailand. En dus tijd voor wat stempels en paspoortcontroles.
Na alle gedoe op naar het hotel. Zag er leukleuk uit, tot je binnen stapte. Het was net een bunker. En, opnieuw had ik geluk, velen vonden mieren, spinnen en muggen in hun kamer. Snel een duck in het water, en dan op weg voor eten. Het wel bekende chicken cashew ging er, op de ui na, goed in. En na mogelijk wat potjes Jenga in een bar waren we net voor de harde regenbui terug bij de bunker :)
Deze boot van ongeveer 20 meter of 25 meter Lang en drie meter breed moest plaats bieden aan 7 van ons. Vijf reizigers en twee tourgidsen. Plaats zat dus. En hoewel de meesten meteen een plek vonden om verder te slapen, besloot ik om even in alle stilte van het uitzicht te genieten.
Bomen, bergen, stranden, vissers - veel variatie was er niet. Maargoed, elke boom is anders, de ene berg is de andere niet en op elk strand staan andere vissers. Na een Klein uur had ik het wel gezien, de afwezigheid van krokodillen in het water, af en toe een waterbuffalo aan de kant en veel kleine kinderen die aan het zwemmen waren, ze hielden mijn aandacht niet. Dus besloot ik in mijn reisdagboek te schrijven. Want toen al liep ik achter. Met de fotos erbij schreef ik eerst de steekwoorden op, zodat het in ieder geval compleet was. Maar ook dit hield ik niet vol. Tijd voor eten. Het was inmiddels 12 uur en iedereen was wakker. De Buddhacave hadden we overgeslagen aangezien iedereen sliep, en van slapen wordt je hongerig. De fried rice met porc ging er dus wel in, ook bij mij.
Na de lunch gingen we kaarten en wat leuke spelletjes doen met de Laose gids. Hoewel, gids... Veel heeft hij niet verteld. Je kon wel om hem lachen, dat dan weer wel.
Veel verandering was er die dag niet. Veel geteut, wat gelach, veel geschrijf en vooral afwachtend op de plek waar we zouden slapen. En op de tropische storm na gebeurde er niet veel spectaculairs buiten de boot.
In de avond, rond een uur of acht kwamen we aan in Pakbeng. Een dorpje aan de Mekong en een vaste stopplaats voor boten die van Laos naar Thailand of andersom gaan. Het hotel was een groepje bungalows. Gemaakt op palen. Dus mocht het water onverwachts twintig meter stijgen, wij waren veilig. Het was echt prachtig.
Als avondmaal aten we bij een Indiase, indische, iets met India, -se plek. Daar bestelden we ook lunch voor de volgende dag op de boot, want het ontbijt hadden we bij de bungalow besteld. Na het eten gingen we naar de enige bar in de stad, en heel verassend, leuk was het er niet. Niet echt. Een welkomstdrankje om ons te laten blijven, en daarna hetzelfde als traktatie van de Laose gids. De muziek tja, veel te klagen. Dezelfde nummers, vijf minuten pauzes ertussen... Voor mij geen succes. Dus al gauw hadden wij het wel gezien. Op naar de bungalow :)
De volgende dag vertrokken we om 6 uur met de boot. En dus was het eerste op de agenda: slapen. En voor twee uur meer was ik in dromeland. Daarna volgde hetzelfde ritueel als voorgaande dag. Spelletjes, teuten, slapen, eten. Tot ongeveer 1 uur. We gingen voor sinterklaas spelen!
Het was een heel klein dorp met veel jonge kinderen, huizen op palen en uitgemergelde honden. Alle zeepjes, kammen, tandpastas, tandenborstels, shampoo, wattenstaafjes, douchekapjes van de hotels, shirts die we niet meer wilden dragen, etc etc gaven we aan deze mensen. En a gaf je een kind iets, kwamen er vijf bij om gelukkig gemaakt te worden. Het gaf een geweldig gevoel.
De Laose gids legde het een en ander uit over het leven in zo'n dorp, en toen terug naar de boot. Terug naar het ritueel :)
Rond 5 kwamen we aan bij de grens. Rechts was Laos, links was Thailand. En dus tijd voor wat stempels en paspoortcontroles.
Na alle gedoe op naar het hotel. Zag er leukleuk uit, tot je binnen stapte. Het was net een bunker. En, opnieuw had ik geluk, velen vonden mieren, spinnen en muggen in hun kamer. Snel een duck in het water, en dan op weg voor eten. Het wel bekende chicken cashew ging er, op de ui na, goed in. En na mogelijk wat potjes Jenga in een bar waren we net voor de harde regenbui terug bij de bunker :)
leuke vorm verteld. Genieten maar....